(Vervolg van pagina 1)
Beelden in Leiden
Terug naar 2019, toen zij de Frans de Wit-prijs won. Hoe was dat? ‘‘Het is altijd fijn om een prijs te winnen. Je krijgt waardering en goedkeuring voor het werk dat je doet. Ik heb sowieso geluk gehad, want voor Fleeting Parts kreeg ik in 2016 zowel de Gerrit Rietveld Academie-prijs voor Autonome Kunst als de Sybren Hellinga Kunstprijs. Dat ik ook nog de Frans de Wit-prijs zou winnen had ik nooit verwacht.’ Ze vindt het lastig dat er veel kunstenaars zijn die zeker net zo goed zijn, maar nooit een prijs in de wacht slepen. ‘Zo’n prijs valt maar aan weinigen toe, met een sterke factor geluk. Dat prijzen zo’n grote waarde hebben in de kunstwereld is iets waar ik grote moeite mee heb.’
LerarenopleidingHoe is het Milena vergaan na 2019? ‘Tijdens Beelden in Leiden was ik zwanger! Niet lang daarna ben ik bevallen van mijn zoontje Taio. Het was een uitdagende, spannende tijd met diverse opdrachten, moederschap en niet te vergeten corona… In die tijd kon er bijna niets, zoals je weet.’ Om als moeder niet geheel van kunst afhankelijk te hoeven zijn, besloot ze in 2021 een lerarenopleiding te gaan volgen in de vakken Engels en Kunst. ‘Inmiddels sta ik op het punt mijn master af te ronden. Maar de kunst heb ik niet losgelaten. Integendeel, elke vrije minuut die ik heb, besteed ik aan mijn kunstprojecten in binnen- en buitenland. En met succes, daar ben ik trots op.’ Milena’s werk was te zien in verschillende nationale en internationale tentoonstellingen, waaronder Art Rotterdam, Garage Rotterdam, Art@work (ti&m) Frankfurt, Dock Basel en Jungkunst Winterthur (‘een groot succes!’) in Zwitserland, Steinskulpturenmuseum Fondation Kubach-Wilmsen, Bad Münster en Kunstverein Springhornhof, Neuenkirchen.
MARSOver die laatste expo: ‘Het werk waarmee ik aan Beelden in Leiden deelnam, was oorspronkelijk veel groter. Het zou veel te zwaar zou worden om naar Nederland te vervoeren en kon ook niet veilig in de openbare ruimte staan. Uiteindelijk gebruikte ik slechts de helft van het materiaal. Met een deel van de marmeren platen die ik niet gebruikte, heb ik een nieuw werk gemaakt voor de tentoonstelling bij Kunstverein Springhornhof.’
In 2020 had ze een duo-tentoonstelling met Matea Bakula in de Amsterdamse Lumen Travo Gallery met de titel “One eye and two takes on vulnerability”. Die show deed ik toen mijn zoontje nog maar tien maanden was. Desondanks is het allemaal goed gelukt.’
Kunst combineren met moederschap, het is momenteel een groot thema in haar leven. Als moeder ziet Milena in dat het een voorrecht is, geen vanzelfsprekendheid, om al je tijd in kunst te kunnen steken. Sinds 2021 is ze onderdeel van een collectief van kunstenaars, artiesten, curatoren die allemaal een zorgtaak hebben naast hun werk: MARS – Maternal Artistic Research Studio (www.marscollective.art/).‘
Dit collectief startte ik met drie kunstenaressen, ook jonge moeders, om te onderzoeken wat het betekent kunst te maken als je een kind hebt. Met dit collectief zetten we het thema “zorg” binnen de kunst op de kaart. Dat is hard nodig.’
SamenwerkingMilena Naef heeft internationaal naam gemaakt. Ze exposeert nog tot oktober 2026 in de VS, Clark Art Institute Massachusetts. Voor de tentoonstelling Ground/Work 2025 stuurde zij een groot werk in. ‘Twee marmeren platen van ieder 1.500 kilo met een boom erdoorheen, plus de afdruk van mijn lichaam erin.’ Om de onderdelen perfect aan elkaar te koppelen was een technisch hoogstandje: ‘Ik heb daarvoor met een decorontwerper, een beeldhouwer, een